به خدا سوگند صبح كردم در حالي كه نسبت به دنياي شما بي ميل ونسبت
به مردان شما ناراحتم ، آنان را از دهان خويش بدور افكنده ، وبعد از شناخت
حالشان به آنان بغض ورزيدم ، پس چه زشت است كندى شمشيرها وسستى
بعد از تلاش وسر بر سنگ خارا زدن ، وشكاف نيزه ها وفساد آراء وانحراف
انگيزه ها ، وچه زشت است ذخيرة هائى كه پيش فرستادند ، وخداوند بر آنان
خشم گرفته ودر عذاب جاودانه خواهند بود ، بدون شك مسئوليت اين عمل
به عهده ايشان بود وسنگينى آن بدوششان است ، وننگ وعارش دامن گيرشان
مى گردد ، پس اين شتر بيني بريده وزخم خورده باشد ، وگروه ستمكاران از
رحمت الهى بدورند .
واي بر آنان ، چگونه خلافت را از مواضع ثابت وبنيانهاى نبوت
وارشاد ، ومحل هبوط جبرئيل ، وآگاهان به أمور دين ودنيا دور ساختند ، آگاه
باشيد كه اين زيان بزرگى است ، وچه عيبى از على ( عليه السلام ) گرفتند ، به خدا سوگند
عيب أو شمشير برانش ، وبي اعتنائى به مرگ ، وشدت برخوردش ، وعقوبت
دردناكش ، واين كه غضبش در راه رضاى الهى بود .
به خدا سوگند اگر از راه روشن بدور رفته ، واز پذيرش طريق مستقيم كناره
مى گرفتند ، آنان را بسوى آن آورده وبر آن وأمي داشت ، وبه سهولت براهشان
مى برد ، واين شتر را سالم به مقصد مى رساند ، كه راهبرش را دچار زحمت نكند
وسواره اش را ملول نگرداند ، وآنان را به محل آب خوردنى مى رساند ، كه آبش
صاف وفراوان بوده واز آن لبريز باشد وهرگز كدر نگردد ، وايشان را از آنجا
سيراب بيرون مى آورد ، ودر پنهان وآشكار برايشان ناصح بود .
صحيفة الزهراء ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 253
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص٢٥٣