( 1 ) خطبه آن حضرت
بعد از غصب فدك
روايت شده : هنگامى كه أبو بكر وعمر تصميم گرفتند فدك را از
حضرت فاطمه ( عليها السلام ) بگيرند واين خبر به ايشان رسيد ، لباس به تن كرده وچادر
بر سر نهاد ، وبا گروهى از زنان فأميل وخدمتكاران خود بسوى مسجد روانه
شد ، در حالي كه چادرش به زمين كشيده مى شد ، وراه رفتن أو همانند راه رفتن
پيامبر خدا بود ، بر أبو بكر كه در ميان عدهاى از مهاجرين وأنصار وغير آنان
نشسته بود وارد شد ، در اين هنگام بين أو وديگران پردهاى آويختند ، آنگاه
نالهاى جان سوز از دل برآورد كه همه مردم به گريه افتادند ومجلس ومسجد
به سختى به جنبش درآمد .
سپس لحظهاى سكوت كرد تا همهمه مردم خاموش وگريه آنان ساكت
شد وجوش وخروش ايشان آرام يافت ، آنگاه كلامش را با حمد وثناى الهى
آغاز فرمود ودرود بر رسول خدا فرستاد ، در اينجا دوباره صداى گريه مردم
برخاست ، وقتي سكوت برقرار شد ، كلام خويش را دنبال كرد وفرمود :
حمد وسپاس خداى را بر آن چه ارزانى داشت ، وشكر أو را در آنچه الهام
فرمود ، وثنا وشكر بر أو بر آن چه پيش فرستاد ، از نعمتهاى فراوانى كه خلق
فرمود وعطاياى گستردهاى كه اعطا كرد ، ومنتهاى بي شمارى كه ارزانى
داشت ، كه شمارش از شمردن آنها عاجز ، ونهايت آن از پاداش فراتر ، ودامنه
آن تا ابد از ادراك دور تر است ، ومردمان را فراخواند ، تا با شكرگذارى آنها
نعمتها را زيادة گرداند ، وبا گستردگى آنها مردم را به سپاسگزارى خود متوجه
ساخت ، وبا دعوت نمودن به اين نعمتها آنها را دو چندان كرد .
صحيفة الزهراء ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 217
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص٢١٧