عرش رحمان بود اين روضه سلطان خراسان
اى شه طوس كه سلطان سرير دو سرائى * ما سوى الله همه ظل تو وتو ظل خدائى
تا خلائق همه در روى تو بينند خدا را * پرده بردار كه بي پرده خدا را بنمائى
پرده بردار حرم سر عفاف ملكوتي * آية رحمتي از صنع سماوات علائى
خازن مخزن أسماء تعالى وتقدس * والى ملك قدر منشى ديوان قضائي
ثقل أكبر كه به فرمان نبي تا لب كوثر * در ميان تو وقرآن به خدا نيست جدائى
نظري هم به گدائى چو من خاك نشين كن * اى كه در پاد سهى صاحب إيوان طلائى
به گدا قدر بيفزايد واز شاه نكاهد * گاه گاهى كه كند شاه نگاهى به گدائى
عرش رحمان بود اين روضه سلطان خراسان * پاى بر عرش خدا هشته اى اى دوست كجائى
در حريم حرم زاده موسى به أدب رو * نزنى تا به سر ودوش ملائك سر پائى
زان كه در بارگه أقدس سلطان سلاطين * خالى از فوج ملائك نبود گوشه وجائى
آمدم قبر تو بوسيدم ورفتم به اميدى * كه شب أول قبرم تو به ديدار من آئى
زهر با طبع لطيف تو چنان كرد كه فردا * تاج خونى كفنان ، أفسر شاه شهدائى
واي فرداى " رياضى " اگرش دست نگيرى
* اى كه خود دست خدا وپسر دست خدائى
" رياضى يزدى "
صحيفة الرضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 415
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص٤١٥