وبه نعمت من است كه بر نافرمانيم توانا مىگردى ، من تو را شنوا وبينا
وتوانا قرار دادم ، هر نيكى كه به تو مىرسد از جانب خداست ، وهر بدى كه به
تو رسد از خود توست ، واين براي آنست كه من به كارهاى نيك تو از
خودت سزاوارترم ، ( زيرا اينها نعمتهاى الهى بوده ) ، وتو به كارهاى زشتت
از من سزاوارترى ( زيرا أو خود از مسير حق منحرف گرديده ) ، من در آنچه
مىكنم بازخواست نشوم ( زيرا آنچه كرده خير واحسان بوده است ) ، ولى
مردم مورد بازخواست قرار گيرند ( زيرا صرف آن نعمتها در مسير رضاى أو
يا در راه انحرافى است ) .
( 15 ) كلام آن حضرت
در قدرت واراده
مشيت از صفات فعل خداوند است ، هر كه بپندارد خداوند همواره ( از
أزل ) اراده كننده بوده ، يكتا پرست نيست .
( 16 ) كلام آن حضرت
در اين كه خداوند آنچه بخواهد را مقدم يا مؤخر مىدارد
در حديثي از سليمان مروزى آمده كه گفت : به امام عرضه داشتم : آيا
مرا از مفهوم اين آية : " ما آن را در شب قدر نازل كرديم " ، خبر نمىدهى كه
در مورد چه چيزى نازل شده است ؟ فرمود :
اى سليمان ، خداوند در شب قدر آنچه تا سال آينده بايد انجام بگيرد
، از زندگى ومرگ ، يا خير وشر وروزى ، را مقدر مىكند ، وآنچه در آن
شب تقدير شود حتمي است .
صحيفة الرضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 359
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص٣٥٩