صحيفة الرضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 355

مساهمون: الشيخ جواد القيومي

ص٣٥٥

ستايش خداى را سزاست كه همه چيز را بدون نقشه ومقدمات پديد آورده ، وبه قدرت وحكمت خويش اختراعشان كرد ، آنها را از چيزى نيافريد تا نوآورى صادق نباشد ، وعلت وسببي در ميان نبود كه تا ابتكار صحت نداشته باشد ، آنچه را خواست ، آنگونه كه خواست ، با يكتائى خويش براي اظهار حكمت وحقيقت ربوبيتش آفريد ، خردها أو را احاطه نكند ، وأوهام به أو دست نيابد ، أفكار أو را درك نكرده ودر اندازه اى گنجانده نشود . عبارات از توصيفش درمانده وأفكار از دركش عاجز مىباشند ، هر گونه ستايشى در مقام أو نارسا است ، بي پرده نهانست وبي پوشش پوشيده ، ناديده شناخته شده ، وبي تصور ستوده گرديده ، وبي جسم توصيف شده است ، شايسته ستايشى جز خداوند بزرگ نيست . ( 12 ) كلام آن حضرت در نهى أو توصيف خداوند به غير آنچه خود را بدان توصيف فرموده است خداوندا ! پاك ومنزهى ، تو را نشناختند ويگانه ات ندانستند ، از اينرو برايت صفاتى را برگزيدند ، پاك ومنزهى ، اگر تو را مىشناختند تو را به آنچه خود را به آنها توصيف كرده اى توصيف مىكردند ، پاك ومنزهى ، چگونه به خود اجازه دادند كه تو را به ديگرى تشبيه كنند .