واين نقطه جدايى بين خاندان وأمت است ، چرا كه خداوند آنان را
در جايگاهى ومردم را در جايگاهى ديگر قرار داد ، وبراي آنان به چيزى
خشنود گرديد كه براي خود پسنديد ودر اين زمينه ايشان را برگزيد ، ابتدأ
نام خود را آورد وسپس نام پيامبر وخاندان أو را ذكر فرمود ، در آنچه از
غنايم وسائر بهره هاى مادي كه خداوند براي خود پسنديد براي ايشان نيز
منظور داشت وفرمود : " وبدانيد كه هر چه بدست مىآوريد خمس آن
براي خدا وپيامبر وخاندان أو است ، واين تأكيدى محكم وامرى است
جاودانه كه تا روز قيامت براي ايشان باقي مىماند ، در كتاب خداوند كه
" باطل در پيشاپيش ودر پشت سر أو قرار نداشته واز جانب خداوند حكيم
وپسنديده نازل شده است " .
واما سخن خداوند : " ويتيمها ونيازمندان " ، يتيم هنگامى كه از يتيمى
خارج شد بهره اى به أو نمىرسد ونصيبي از خمس ندارد ، وهم چنين
نيازمند هنگامى كه احتياجش بر طرف شد نصيب وبهره اى در غنائم ندارد ،
ومجاز نيست كه از آن چيزى را دريافت كند ، اما سهم خاندان پيامبر تا روز
قيامت براي نيازمند وبي نياز برقرار است ، چرا كه كسى از خدا ورسول أو
بىنيازتر نيست ، وبا اين همه براي خود وپيامبرش سهمهائى قرار داد ،
وآنچه براي خود وپيامبرش خشنود گشت براي آنان نيز مقرر داشت .
صحيفة الرضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 299
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص٢٩٩