امام حلال خدا را حلال وحرام خدا را حرام مىكند ، حدود خدا را
برپا نموده واز دين أو دفاع مىنمايد ، با حكمت واندرز وحجت رسا مردم
را به راه پروردگار دعوت مىكند .
امام همچون خورشيد پرتو افكن است كه نورش عالم را فرا گيرد
ودر أفق والائى قرار دارد ، بگونه اى كه دستها وديدگان بدان دست نيابند ،
امام ماه تابان ، چراغ فروزان ، نور درخشان ، وستاره اى راهنما در شدت
تاريكى ، ورهگذر شهرها وكويرها وگرداب درياهاست .
امام آب گواراى زمان تشنگى ، وراهبر به سوى هدايت ،
ونجات بخش از هلاكت است ، امام شعله پرتو افكن روى بلندى براي
رهنمائى گمشدگان است ، وسيله گرمابخشى سرمازدگان ورهنماى هلاكت
يافتگان است ، هر كه از أو جدا شود هلاك مىگردد .
امام ابرى است بارنده ، بارانى است شتابنده ، خورشيدى است
فروزنده ، سقفي است سايه دهنده ، زمينى است گسترده ، چشمه اى است
جوشنده ، وبركه وگلستان است .
امام همدم ورفيق ، پدرى مهربان ، برادرى ياور ، مادرى دلسوز به
كودك خود ، پناه بندگان خدا در گرفتارى سخت است .
امام امين خدا در ميان خلقش ، وحجت أو بر بندگانش ، وخليفه أو
در بلادش ، ودعوت كننده به سوى أو ، ودفاع كننده از حقوق أو است ، امام
صحيفة الرضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 255
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص٢٥٥