خداوندا ! اگر چنين نبود يأس بر من مسلط مىشد ونا اميدى از
رحمتت مرا فرا مىگرفت ، خدايا به كسى كه گمان نيكو به تو دارد وعده
پاداش ، وبراي هر كه گمان بد به تو دارد عقابت را مهيا ساخته اى .
بارالها ! گمان نيكويم به تو در رهائيم از آتش دوزخ ودر گذشتن از
لغزشم وبخشش خطايم ، مرا پر توان نگاه داشته است ، خدايا سخن تو حق
است كه هيچ تخلف وتبديلى در آن نيست وفرمودى : " روزى كه
هر گروهى را بنام رهبرش مىخوانيم " ، وآن روز روز بر انگيختن است ،
آنگاه كه در صور دميده شده وآنچه در قبرها است بر انگيخته مىشوند .
خدايا ! وفادار مانده وگواهى مىدهم واقرار مىكنم ، انكار نكرده
ومنكر نيستم ، ودر ظاهر وباطن وپنهان وآشكار مىگويم كه تو خدايى
هستى كه جز تو پروردگارى نيست ، يگانه بوده وشريكي ندارى ، ومحمد
بنده وفرستاده توست .
واين كه على أمير مؤمنان ، آقاى جانشينان ، ووارث علم پيامبران ،
پرچمدار دين ونابود كننده مشركين ، ومشخص كننده منافقين ، وجهادگر با
خارج شدگان از دين ، امام وحجت من ودستاويز وراهبرم ، ودليل
ورهنمايم مىباشد ، وكسى است كه به اعمالم هر چند پاكيزه باشد اطمينان
نداشته ، وآنها را نجات بخش نمىدانم ، جز با ولايت أو ورهرو بودن در
راه أو ، واقرار به فضائلش وپذيرش از حاملانش وتسليم به راويانش .
صحيفة الرضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 111
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص١١١