تخطي إلى المحتوى الرئيسي

صحيفة المهدي ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 223

مساهمون:

ص٢٢٣
اى مولايم تا كي در فراقت ناله بركشم [ تا كي در انتظارت حيران بمانم ] ، با كدام گفتار تو را بستايم ، وچگونه وبا چه زبانى آهسته با تو سخن گويم ؟ بسيار دشوار است بر من كه از غير تو پاسخ داده شوم وهم سخن گردم ، بسيار سخت است بر من كه بر فراقت بگريم ومردم تو را واگذارند ، بر من سخت ودشوار است كه بر تو ونه بر ديگران بگذرد آنچه گذشته است . آيا كسى هست كه مرا يارى دهد تا با أو هم ناله شوم ومدتي طولانى بأهم بگرييم ، آيا زارى كننده أي وجود دارد كه أو را در حال تنهائى در زاريش يارى دهم ، آيا چشم متألم از فرط گريه أي هست كه چشم من أو را بر گريستن همراهى كند ، أي فرزند پيامبر آيا راهى بسوى تو هست كه با تو ملاقاتى صورت گيرد [ يا آن راه يافته شود ] ، آيا اين روز [ تاريك غيبت ] به فرداى ديدار جمالت مى رسد كه ما بهره مند شويم . كي شود كه بر چشمه هاي سيراب كننده ات بر آييم وسيراب گرديم ؟ كي شود كه از آب زلال [ ظهور ] تو برخوردار شويم كه تشنگيمان طولانى شده ؟ كي شود كه هر بامداد وشامگاه به ديدارت مشرف شويم وديده هايمان روشن گردد ؟ كي تو ما را وما تو را ببينيم در حالي كه پرچم پيروزى را بر افراشته وآشكارا ديده شوى . آيا مى شود كه پيرامونت گرد آمده باشيم وتو رهبرى مردم را عهده دار شده باشى ، در حالي كه جهان را از عدل وداد پر كرده ، ودشمنانت را خوارى وعقوبت چشانده و ، سركشان ومنكران حق را نابود فرموده باشى ، ومتكبران را ريشه كن ساخته وستمگران را از بن براندازى وما بگوئيم : حمد مخصوص پروردگار جهانيان است .