آنگاه پاداش پيامبر - كه درود تو بر أو وخاندانش باد - را مودت به
آنان مقرر ساخته ، ودر كتابت فرمودى : " بگو أي پيامبر كه بر رسالت خود
پاداشى جز مودت در حق نزديكانم از شما نمى خواهم " ، وفرمودى :
" آنچه بعنوان مزد رسالت از شما خواستم به سود خود شماست " ، وفرمودى :
" من از شما مزدى نمى خواهم مگر اينكه كسى بخواهد بسوى پروردگارش
راهى در پيش گيرد " ، پس آنان [ خاندان پيامبر ] راه بسوى تو ووسيله
رسيدن به خشنودى تو بودند .
چون [ روزگار رسالت پيامبر و ] دوران عمرش سپرى گشت ولى
خودش علي بن أبي طالب - كه درود تو بر ايشان وخاندانشان باد - را براي
هدايتگرى قرارداد ، چرا كه أو هشدار دهنده بود وبراي هر قوم هدايتگرى
مى باشد ، پس در حالي كه انبوه جمعيت در پيشاپيش أو بودند چنين گفت : هر
كسى را من مولى هستم على مولاي اوست ، بارالها دوست بدار هر كه از أو
پيروى كند ، ودشمن دار هر كه را با أو به ستيز برخيزد ، وپيروزمند گردان هر
كه ياريش كند ، وخوار نما هر كه خوارش نمايد .
وفرمود : هر كسى كه من پيامبر أو هستم على أمير أو مى باشد ،
وفرمود : من وعلى از يك درخت هستيم وسائر مردم از درختهاى گوناگون .
وأو را نسبت به خود همانند منزلت هارون به موسى قرارداده
وفرمود : تو نسبت به من در منزلت ورتبه هارون نسبت به موسى هستى مگر
اينكه پيامبرى پس از من نيست ، ودخترش بزرگ زنان جهانيان را به أو
تزويج كرد ، وآنچه از مسجدش برايش حلال بود را براي أو حلال كرد ،
وتمام دربها [ كه به مسجد باز مى شد ] را جز درب [ منزل ] أو را بست ، آنگاه
علم وحكمتش را در أو بوديعت سپرد وفرمود : من شهر علم هستم وعلى
درب آنست ، هر كه حكمت مى خواهد بايد كه از آن درب داخل شود ،
وبه أو فرمود :
صحيفة المهدي ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 211
مساهمون: مؤسسة النشر الإسلامي التابعة لجماعة المدرسين بقم المقدسة
ص٢١١