از اين رو ايشان را قبول فرموده ومقرب درگاه خويش ساختى ، وياد
بلند وستايش آشكارى را بر ايشان مقدر نمودى ، وفرشتگانت را بر آنان
فرو فرستاده ، وبه وحى خويش گراميشان داشتى ، وبه علم خود ياريشان
فرمودى ، وايشان را سببهايى بسوى خويش ووسيله أي براي راهيابى به
خشنودى خود قراردادى .
آنگاه يكى از ايشان را در بهشت خودت ساكن گرداندى تا آنكه از
آن بيرونش بردى ، ويكى را در كشتى [ نجات ] خود نشاندى وأو وهمراهان
با ايمانش را به رحمت خويش از هلاكت نجات دادى ، وديگرى را خليل
ودوست خود نمودى ، واز تو زبانى راستين در خواست كرد ، خواهش أو را
أجابت كرده وآن زبان راستين را بلند مرتبه قراردادى .
وبا ديگرى از درختى سخن گفتى وبراي أو از [ وجود ] برادرش
پشتوانه ووزيري قراردادى ، وديگرى را بدون پدر ايجاد نمودى ودلائل
روشنى به أو داده وبه روح القدس تأييدش كردى .
واز براي هر كدام آئينى پديد آوردى وشيوه أي ارائه دادى ، وبراي
هر يك از آنان جانشينانى اختيار كردى كه يكى پس از ديگرى نگهبان آن
آئين باشند ، ومدت معينى اين مسئوليت را به عهده گيرند ، تا دينت پايدار
وحجت بر بندگانت تمام گردد ، وحق از جايگاهش كنار زده نشود ، وباطل بر
اهلش چيره نگردد ، وتا اينكه كسى [ در روز قيامت ] نگويد : چرا فرستاده
هشدار دهنده أي بسوى ما نفرستادى ونشانه راهنمائى برايمان بر پاى
نداشتى ، تا پيش از آنكه به ذلت وخوارى واقع شويم از آياتت پيروى
كنيم .
صحيفة المهدي ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 207
مساهمون: مؤسسة النشر الإسلامي التابعة لجماعة المدرسين بقم المقدسة
ص٢٠٧