ديدند كه از تشنگى مىگريد ، أو را بر دست گرفته وفرمودند : اى مردم اگر
به من رحم نمى كنيد به اين طفل رحم كنيد ، مردى از ميان لشكريان تيرى
پرتاب كرد كه گلوى أو دريده شد ، آن حضرت گريست وفرمود :
پروردگارا ! بين ما وگروهى كه ما را دعوت كردند تا ياريمان نمايند
پس ما را كشتند ، حكم نما .
آنگاه از هوا مورد ندا قرار گرفت : اى حسين أو را رها كن ، بدرستى كه
در بهشت شير دهنده اى براي أو مى باشد .
( 31 ) دعاى آن حضرت
بعد از شهادت فرزند كوچكش
روايت شده : هنگاميكه تير بر گلوى طفل وارد آمد امام گريست ودو
دستش را زير گلوى أو قرار داد ، آنگاه فرمود :
اى نفس شكيبائى پيشه كن وآنچه بر تو وارد مى شود را به حساب
خدا قرار ده ، خدايا آنچه در حال حاضر بر ما واقع مى شود را مى بيني ،
پس آن را براي ما پشتوانه اى براي روز قيامتمان قرار ده .
صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 89
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص٨٩