واي بر شما ، شما را چه شده است كه سكوت نمى كنيد تا گفتارم را
بشنويد ، در حالي كه من شما را به راه هدايت مى خواهم ، هر كه از من
أطاعت كند از راه يافتگان بوده ، وهر كه با من به دشمنى ورزد هلاك
مى گردد ، وتمامى شما با دستورم نافرمانى كرديد وگفتارم را نمىشنويد ،
چرا كه شكمهايتان از حرام پر شده ومهر ضلالت بر قلبهايتان خورده است ،
واي بر شما چرا سكوت نمى كنيد ، چرا توجه نمى نمائيد .
در اينجا أصحاب عمر بن سعد خود را سرزنش كردند وگفتند : به
گفتارش گوش فرا دهيد ، امام برخاست وفرمود :
بريده وكوتاه باد دستهاى شما مردم ، وتمامى غمهاى عالم نثارتان ،
آيا آنگاه كه سراسيمه وحيران از ما يارى خواستيد ، شتابان به
دادخواهى تأن آمدم ، شمشيرها به رويمان كشيده وبر ما آتش بر افروختيد ،
آتشى كه ما در شما شعله ور ساختيم ، تا دشمن خود وشما را بدان
بسوزانيم ، پس دست به دست دشمنان بسوى دوستانتان يورش آورديد ،
واين يك رنگى با دشمنان وهميارى آنان نه از آن رو بوده كه ايشان عدالتى
در بين شما گسترند ونه آنكه چشم اميدى به دادگريشان داشتيد ، جز آنكه
شما را از غذاى حرام بهره دهند ، وزندگى پستى كه طمع در آن داريد را
بهره مند شويد ، بدون آنكه از طرف ما كارى انجام گرفته باشد ، يا عقيدة اى
كه موجب اين أمور گردد .
صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 293
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص٢٩٣