( 9 ) خطبه آن حضرت
هنگامى كه خواست بسوى عراق برود
سپاس خداى را سزا است ، وآنچه خداوند بخواهد انجام پذيرد ،
ونيرو وتوانى جز به اراده خداوند نمى باشد ، ودرود خداوند بر پيامبرش
باد ، مرگ بر فرزند آدم اثر نهاده آن چنان كه گردنبند بر گردن دختر جوان اثر
گذارده است ، اشتياق من به گذشتگان خود بيشتر از اشتياق يعقوب به
يوسف مى باشد ، وبراي من جايگاه شهادتي برگزيده شده كه آن را ديدار
مى كنم .
گويا استخوانهايم را مى بينم كه گرگان بيابان بين نواويس وكربلا بر
آن هجوم آورده اند ، وشكمهاى خالى وگرسنه خود را از آن پر كنند ، راه
فرارى از آنچه به قلم تقدير رقم خورده نمى باشد .
خشنودى خداوند خشنودى ما خاندان مى باشد ، بر بلاهاى أو صبر
مى كنيم وأو پاداش صابران را كامل بما مى دهد ، قطعه بدن پيامبر از أو دور
نخواهد ماند ، وآنان در بهشت گرد هم مى باشند ، كه چشمانش به آنان
روشن شده ، ووعده اش را نسبت به ايشان به تحقق مى رساند .
هر كس خون قلبش را در راه ما مى ريزد ، وخود را براي لقاء الهى
آماده ساخته ، با ما كوچ نمايد ، من فردا به خواست خداوند حركت مى كنم .
صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 269
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص٢٦٩