وحق پيشوايان را خفيف مى شماريد ، اما حق ناتوانان را ضايع ساختيد ،
واما حق خودتان را به گمانتان طلب كرده أيد ، نه مالي را بذل كرده أيد ، ونه
جانى را در راهى كه براي آن خلق شده در مخاطره انداخته أيد ، ونه در راه
خدا يا خويشاوندى دشمنى ورزيده أيد .
وشما از خداوند انتظار داريد كه شما را در بهشت ساكن گرداند
وهمنشين پيامبرانش بنمايد واز عذابش در أمان دارد ، من بر شما كه بر گردن
خدا منت مىنهيد ، مى ترسم كه از طرف خدا بر شما عذاب وگرفتارى
فرود آيد ، زيرا شما به مقام بزرگى رسيده أيد كه ديگران دارا نيستند وبر
ديگران يافته أيد ، نيكان وپاكان را احترام نمى كنيد ، در صورتي كه شما به
خاطر خدا در ميان مردم مورد احترام هستيد .
شما به چشم خود مى بينيد كه پيمانهاى الهى را مىشكنند وبا
قوانين خدا مخالفت مى كنند ، ولى بيم وهراسى به خود راه نمى دهيد ، با
آنكه از نقض عهد وپيمان پدرتان به هراس مىافتيد ، ولى پيمانهاى رسول
خدا شكسته وخوار وبي مقدار گشته است ، اما شما هيچ اهميت
نمى دهيد ، افراد كور ولآل وزمين گير در كشور اسلامي بدون سرپرست
ومراقبت مانده اند وبر آنها رحم نمى شود ، شما در خور موقعيت ومنزلت
خويش كار نمى كنيد ، وبا كسى هم كه وظيفة خود را در اين مورد انجام
مى دهد يارى وهمكارى نمى كنيد ، وبا سازش وهمكارى ومسامحه با
ستمكاران خود را آسوده مى داريد ، خداوند فرمان جلوگيرى از منكرات
وبازداشتن مردم از آنها را داده است ، ولى شما از آن غافليد .
صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 263
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص٢٦٣