( 7 ) خطبه آن حضرت
در منى در تبيين حق أهل بيت
سليم بن قيس گويد : هنگاميكه امام حسن ( عليه السلام ) به شهادت رسيد ،
بلا وفتنه در ميان أمت بسيار شد ، ودوستدار خداوندى نبود مگر آنكه
ترسان وهراسان بود ، ومى ترسيد كشته شود ، ويا از شهر اخراج شده واز
يكديگر متفرق مى ساختند ، ودر مقابل دشمنان خداوند آزادانه دست به
هر كارى مى زدند ، ودر اظهار دين خود آزادى كامل داشتند .
يك سال قبل از مرگ معاوية امام حسين ( عليه السلام ) به حج مشرف شدند ،
در اين سفر عبد الله بن عباس وعبد الله بن جعفر همراه ايشان بودند ، امام
مردان وزنان وغلامان بني هاشم ، ونيز ديگر كساني كه ايشان را
مى شناختند را جمع كرد - تا آنجا كه گويد : -
حدود هفتصد نفر كه بيشتر آنان از تابعين بودند ، وحدود دويست
نفر از أصحاب پيامبر گرد آمدند ، امام در ميان آنان ايستاد ، وپس از حمد
وثناى الهى فرمود :
اين مرد سركش به ما وشيعيانمان ستمهائى را روا داشته ، كه آنها را
شنيده وديده وبر آن شاهد بوده أيد وخبر آنها به شما رسيده است ،
صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 245
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص٢٤٥