تخطي إلى المحتوى الرئيسي

صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 209

مساهمون:

ص٢٠٩
وشر فاسقان جن وانس را از من دفع كن . آنگاه آن حضرت در حالي كه چهره اش بسوى آسمان بود واز چشمانشان همانند دو مشك آب مى ريخت ، به صداى بلند گفت : اى شنواترين شنوندگان ، اى بيناترين بينندگان ، واى سريع ترين حساب رسان ، واى مهربان ترين مهربانان ، بر محمد وخاندانش آقايان با ميمنت درود فرست ، وخدايا از تو مى خواهم حاجتي را كه اگر عطا كنى آنچه منع نمائى به من زيان نمى رساند ، واگر محرومم دارى آنچه بدهى به من سودى نمى رساند ، از تو مى خواهم كه مرا از آتش آزاد سازى ، معبودى جز تو نيست ، يگانه اى وشريكي ندارى ، فرمانروائى از آن توست وستايش تو را سزاست ، وتو بر هر كار قادرى ، اى پروردگار اى پروردگار . روايت شده كه آن حضرت بعد از اين دعا مكررا مى فرمود : اى پروردگار اى پروردگار ، وكساني كه در گرداگرد ايشان بوده وشاهد خواندن ايشان بودند ، از دعا كردن به خودشان باز مانده ودعاى ايشان را گوش كرده وآمين مى گفتند ، وبه همين اكتفا كرده بودند ، آنگاه صداهايشان به گريستتن با ايشان بلند شد وخورشيد غروب كرد ، ومردم به همراه آن حضرت از منى كوچ كردند .