اولين عاملي كه مى توان بعنوان علت قيام آن حضرت برشمرد
مخالفت با بيعت يزيد بود ، پس از مرگ معاوية در نيمه رجب سال 60
هجرى يزيد به خلافت رسيد ، أو نامه اى به حاكم مدينه نوشت واز أو
خواست كه براي خلافت از افرادى كه در زمان پدرش از بيعت خوددارى
كرده بودند بيعت بگيرد ، كه مهمترين آنان امام حسين ( عليه السلام ) بود .
امام كه مى دانست بيعت با أو به معناى تأييد كارهاى أو مى باشد از
بيعت امتناع نمود ، وهنگامى كه حاكم مدينه براي انجام آن فشار آورد ، آن
حضرت در 28 رجب با خانواده وگروهى از بني هاشم ، مدينه را بسوى
مكة ترك گفت ودر سوم شعبان وارد اين شهر شد .
علت انتخاب مكة آن بود كه آنجا حرم امن الهى تلقى مى شد ،
وهمچنين موسم مكة نزديك بود كه ايشان مى توانست پيامش را به همه
مردم ابلاغ كند .
2 - دعوت مردم كوفه از ايشان
پس از آن كه ايشان در سوم شعبان وارد مكة شد وفعاليتهاى خود را
آغاز كرد ، خبر كارهاى ايشان به مردم كوفه رسيد .
مردم كوفه كه خاطرات خلافت أمير المؤمنين ( عليه السلام ) در آن شهر هنوز
در ذهنشان بود ، وسوابق زندگى يزيد را به خاطر داشتند ، دور هم گرد آمده
وتصميم گرفتند كه از أطاعت يزيد سرباز زنند وامام را به شهر خود دعوت
كرده وتحت لواى آن حضرت درآيند .
از اينرو نامه هاي بسيارى براي دعوت از ايشان ارسال كردند ، امام
صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 17
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص١٧