حالي كه سوار بر أسب بود رو بسوى لشكر امام كرد ، تا اينكه كنار خندق
ايستاد وفرياد مى زد ، اى حسين تو را بشارت باد كه قبل از آتش دوزخ
آتش اين دنيا تو را مىسوزاند .
امام فرمود : اى دشمن خدا من بسوى پروردگار مهربان وميانجى
مقبول مىروم ، وأو جدم پيامبر است ، وفرمود :
خداوندا ! أو در آتش داخل ساز ، وقبل از آنكه به جهان ديگر رود
سوزش آن را به أو بچشان .
راوي گويد : ناگهان اسبش رم نمود وأو را در آتش انداخت ، ودر آن
سوخت .
راوي گويد : وامام بر روى زمين به حالت سجده افتاد وآنگاه سر
برداشت وفرمود : چه دعائي كه با اين سرعت أجابت شد .
راوي گويد : وسپس صدايش را بلند كرد وفرمود :
خداوندا ! ما خاندان پيامبرت وفلازندان وخويشاوندان أو هستيم ،
پس هر كه به ما ظلم نمود وحق ما را غصب كرد را در هم شكن ،
بدرستى كه تو شنونده وأجابت كننده اى .
( 67 ) دعاى آن حضرت
بر أبي سفيان
روايت شده : بعد از آنكه با عثمان بيعت شد ، أبو سفيان دست آن
صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 131
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص١٣١