امام در دوران قبل از امامت
آن حضرت از دوران نوجوانى كه شاهد انحراف خلافت اسلامي از
مسير اصلى خود بود ، از موضع گيريهاى سياسي پدر خود پيروى
وحمايت مى كرد .
در روايات آمده كه در زمان خلافت عمر روزى وارد مسجد شد
وديد عمر بر فراز منبر نشسته است ، با ديدن اين صحنه بالاى منبر رفت وبه
عمر گفت : از منبر پدرم پائين بيا وبالاى منبر پدرت برو ، عمر گفت : پدرم
منبر نداشت ، آنگاه أو را در كنار خود نشانيد وپس از آنكه از منبر پائين
آمد ، أو را به منزل خود برد وپرسيد : اين سخن را چه كسى به تو ياد داده
است ، أو پاسخ داد : هيچ كس .
همچنين در دوران خلافت پدرش در صحنه هاي سياسي ونظامى
در كنار آن حضرت قرار داشت ، أو در هر سه جنگى كه در اين دوران براي
پدرش پيش آمد شركت فعال داشت ، در جنگ جمل فرماندهى جناح
چپ سپاه پدرش را به عهده داشت ، ودر جنگ صفين چه از راه
سخنرانيهاى پرشور وتشويق ياران على ( عليه السلام ) جهت شركت در جنگ ،
وچه از رهگذر پيكار با آنان نقش فعالى را به انجام رسانيد .
پس از شهادت حضرت على ( عليه السلام ) در كنار برادر خويش قرار
گرفت ، وهنگام حركت نيروهاى ايشان به سمت شام همراه آن حضرت
بود ، وآنگاه كه معاوية پيشنهاد صلح را مطرح كرد ، امام حسن ( عليه السلام ) با
ايشان وعبد الله بن جعفر در اين زمينه مشورت نمود .
صحيفة الحسين ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 10
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص١٠