صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 359

مساهمون: الشيخ جواد القيومي

ص٣٥٩

جز با اعتماد به ارزشمندى آن دراز نمى كرد ، از وقايع روزگار شكايت نكرده وخشمگين وملول نمى گرديد ، أكثر أيام ساكت بود ، وچون لب به سخن مى گشود بر گويندگان غالب مى گرديد . انساني ضعيف وناتوان شمرده مى شد ، وچون زمان كوشش فرا مى رسيد همانند شير ژيان مى گرديد ، آنگاه كه در جمع دانشمندان قرار مى گرفت حرص أو در شنيدن از گفتن بيشتر بود ، مغلوب كلام وسخن مى گشت ، اما مغلوب سكوت نمى گرديد . ودر مورد آنچه انجام نمى داد سخنى نمى گفت ، در مقابل آنچه نمى گفت را انجام مى داد ، اگر دو امر بر أو عرضه مى شد كه نمى دانست كدام يك مورد خشنودى خداست ، آنچه بر هواي نفس خود نزديك بود را يافته وترك مى كرد ، كسى را بر امرى كه مورد اعتذار واقع مى گردد ملامت نمى كرد . ( 27 ) سخن آن حضرت در توشه گرفتن براي روز قيامت اى پسر آدم تو از زماني كه از مادر زاده شدى همواره در حال نابودى عمرت مى باشى ، از آنچه در دست دارى براي آينده ات توشه گير ، مؤمن توشه گرفته ، وكافر بهره مند مى گردد .