نيست وشمارهء آنها را تنها خدا مى داند .
ونيز بر موارد ديگرى اجتماع كرده اند ، بر حرمت زنا ودزدى
ودروغ ، وقطع رحم ، وخيانت ، وموارد بسيارى از محرمات الهى كه قابل
شمارش نيست وشماره آنها را تنها خدا مى داند .
اما در مورد سنتهايى اختلاف كرده وبا هم در آنها مى جنگند ، وبه
گروههايى تقسيم شده اند كه گروهى گروه ديگر را لعنت مى كنند ، وهمان
ولايت وسرپرستى است ، وگروهى از گروه ديگر بيزارى مى جويد ،
گروهى گروه ديگر را بقتل مى رساند كه كدام يك شايسته تر به آن است ،
جز گروهى كه از كتاب الهى وسنت پيامبرش صلى الله عليه وآله پيروى مى كنند ، هر
كه آنچه مسلمانان در آن اختلاف ندارند را بگيرد وأمور اختلافى را به
خداوند واگذارد ، سالم مانده واز آتش نجات مى يابد وداخل بهشت
مى گردد .
وهر كه خداوند أو را موفق گردانده وبر أو منت گذارده وبر أو
احتجاج نمايد ، به اينكه قلبش را به شناخت واليان امرش از پيشوايانش
روشن گرداند وبشناسد كه معدن علم كجاست ، پس أو نزد خداوند
سعادتمند بوده ودوستدار خداست ، وپيامبر صلى الله عليه وآله فرمود : خداوند
رحمت كند شخصي را كه حق ما را دانست وآن را بيان كرد پس سعادتمند
گرديد ، يا ساكت شد پس سالم ماند .
صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 291
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص٢٩١