را بر دشمنى با خود ملامت نكرده وبر محبتتان سرزنش نمى كنيم ، وتو در
جاهليت واسلام دشمن بني هاشم بودى ، وپيامبر را به هفتاد بيت شعر
هجو كردى ، پيامبر فرمود : خداوندا من شعر را به خوبى بلد نيستم ،
وسزاوار نيست كه شعر بگويم ، پس عمرو بن عاص را در مقابل هر بيت
هزار لعنت بفرست .
آنگاه تو اى عمرو ، دنيايت را بر دينت ترجيح مى دهى ، به نجاشي
هدايايى را دادى ودومين بار نزد أو كوچ كردى ، وماجراى مرحلهء أول تو
را از دوباره رفتن نزد أو باز نداشت ، در هر مورد نا اميد وشكست خورده
باز مى گشتى ، مقصدت هلاك كردن جعفر ويارانش بود ، هنگامى كه اميد
وآرزويت زائل گرديد به دوستت عمارة بن وليد أمرت را واگذاردى .
واما تو اى وليد بن عقبه ، سوگند به خدا تو را در بغض على ملامت
نمى كنم ، در حالي كه تو را در باره شراب خوارى هشتاد ضربه تازيانه زد ،
وپدرت را در روز بدر به قتل رسانيد ، يا چگونه أو را ناسزا مى گوئى در
حالي كه خداوند أو را در ده آية از قرآن مؤمن وتو را فاسق ناميد ، وسخن
صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 263
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص٢٦٣