كسى هستم كه در كرامت بر همهء مردمان آقائى داشت ، من فرزند كسى
هستم كه بر مردم جهان در راستى وبخشندگى برترى داشت ، شاخه أي
بارور بود ، ودر برتريها پيشگام ، من فرزند كسى هستم كه خشنودى
أو خشنودى خداوند ، وخشمش خشم أو مى باشد پس أي معاوية آيا حق
دارى به چنين كسى جسارت كنى .
معاوية گفت : نه ، گفتارت را درست مى دانم ، امام فرمود :
حقيقت روشن است وباطل تاريك ، آنكس كه به حق گرائيد
پشيمان نشد ، وكسى كه كار باطل نمود زيانكار گرديد ، وحقيقت
را درست انديشان مى شناسند .
معاوية از منبر پائين آمد ودست امام را گرفت وگفت : هر كه به تو
بدى كند از آفرين دور باد .
( 34 ) خطبهء آن حضرت
در شناسائى خود ومعاوية
روايت شده : هنگاميكه معاوية به مدينه آمد خطبه خواند وگفت :
علي بن أبي طالب كجاست ، امام حسن عليه السلام برخاست وپس از حمد
وثناى الهى فرمود :
صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 211
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص٢١١