وخداوند در كتابي كه بر پيامبرش فرستاد چنين مى فرمايد : ( آيا كسى
كه نشانه اى از خداوند همراه أو باشد ، وشاهدي از جانب خداوند أو را
همراهى نمايد ) ، پس پيامبر خدا كسى است كه نشانه اى از جانب خداوند
دارد ، وپدرم كسى است كه همراهى أو نموده وبر أو گواه است .
وپيامبر در هنگاميكه به أو دستور داد به مكة رفته وسوره برائت را
در مراسم حج بخواند فرمود : اى على حركت كن من مأمور شده أم كه اين
نوشته را كسى جز من يا شخصي از من نبرد ، وتو آن شخص هستى ، پس
على از رسول خدا ورسول خدا از اوست .
وپيامبر در زماني كه بين أو وبرادرش جعفر بن أبي طالب ومولاي أو
زيد بن حارثه در دختر حمزه حكم كرد ، چنين فرمود : اى على اما تو از من
ومن از توام ، وتو بعد از من سرپرست هر مؤمني هستى ، پس پدرم اولين
تصديق كنندهء پيامبر بوده وبا جانش أو را حفاظت كرد .
آنگاه پيامبر در هر جايگاهى أو را مقدم مى داشت ، وبراي هر امر
مشكلى أو را مىفرستاد ، چرا كه به أو اعتماد واطمينان داشت ، واين
به خاطر آن بود كه نسبت به خداوند ورسولش خير خواه بود ، وأو نزديكترين
صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 169
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص١٦٩