صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 161

مساهمون: الشيخ جواد القيومي

ص١٦١

( 25 ) خطبهء آن حضرت هنگاميكه قصد صلح كردن را نمود روايت شده : هنگاميكه معاوية بسوى عراق رفت ، امام آماده نبرد شد ومردم را دعوت به جهاد كرد ، آنان از آن خوددارى كردند ، امام حركت كرد تا به ساباط رسيد ، ودر آنجا شب را گذراند ، بامداد روز بعد خواست أصحاب خود را امتحان نمايد واطاعتشان را نسبت به خود بداند ، تا دوستانش از دشمنانش شناخته شوند ، وبا آگاهى به نبرد با معاوية برخيزد ، دستور داد كه مردم را فرا خوانند ، هنگاميكه مردم اجتماع كردند بر فراز منبر رفت وچنين گفت : سپاس خداى را سزاست هر گاه ستايشگرى أو را سپاس گويد ، وشهادت مى دهم كه معبودى جز خداوند نمى باشد ، هر گاه شاهدي بر آن گواهى دهد ، وگواهى مى دهم كه محمد بنده ورسول اوست ، أو را به حق ارسال كرد وبر وحيش امين شمرد . اما بعد ، سوگند به خداوند اميد دارم كه به لطف ومنت پروردگار بهترين اندرزگوى بندگاهش باشم وهرگز كينه اى از هيچ مسلمانى به دل نمى گيرم ، ونسبت به كسى اراده بد ونيت ناروائى ندارم ، وشما آنچه را كه در هماهنگى ويگانگى ناخوش داريد بهتر است از پراكندگى وتفرقه اى كه