( 21 ) خطبهء آن حضرت
در مذمت اصحابش به خاطر عدم اهتمامشان به جهاد
به خدا سوگند ، ما هرگز در مبارزهء با مردم شام پشيمانى وترديدى
نداريم ، ما اكنون با دشمن با سلامت وصبر مىجنگيم ، پس سلامت با
دشمنى وصبر با نارا حتى مخلوط شده است ، وشما آن روز كه ( در جنگ
صفين ) همراه ما بوديد ، دينتان پيشاپيش دنيايتان بود ، ولى امروز دنيايتان
دين شما را به پشت سر افكنده است ، وما براي شما وشما براي ما
بوديد ، اما اكنون دشمن ما شده أيد .
ودر برابر دو گروه از كشته شدگان قرار داريد : كشته هائى كه در صفين
بودند وبر آنها مىگرييد ، وكشته هائى كه در نهروان خواستار انتقام آنهائيد ،
گريه كننده خوار ، وانتقام جو خواستار انتقام است .
ومعاوية ما را به كارى مى خواند كه در آن عزتي نيست ، اكنون اگر
براي مرگ آماده أيد بر أو حمله مى بريم وبا ضربه هاي شمشير بر أو فرمان
مىرانيم ، واگر خواهان زندگى هستيد دعوتش را مىپذيريم وبه
درخواستش رضايت مى دهيم .
هنوز سخنان امام پايان نيافته بود كه از همه سوى لشكر فرياد برآمد :
زنده مىمانيم ، زنده مىمانيم .
صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 153
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص١٥٣