گرداند ، آنچه نامش بشمارش در نيايد ، وشكرش ادا نشود ، ووصف
وقولي به أو نرسد .
وما در راه خداوند براي شما غضبناك شديم ، چرا كه خداوند بر ما
منت نهاد آنگونه كه أو سزاوار آنست ، تا نعمتها وعطاها وبخششهايش را
شكر گذاريم ، سخنى كه در آن رضا وخشنودى به سوى خداوند بالا رود ،
وصداقت وراستى در آن نمودار باشد ، تا گفتارمان را تأييد گرداند ،
وسزاوار موارد افزونترى از خداوند باشيم ، سخنى كه زياد گردد ونابود
نشود .
هر اجتماعي كه با هدفى واحد فرآهم آمدند ، نيرو يافته وپيمانشان
استوار شد ، پس آماده جنگ با معاوية وسپاهيانش شويد كه بسوى شما
آمده است ، وبه خوارى نگرائيد كه ذلت وبندهاى دنيا را مىگسلد ، واقدام
بر جنگ موجب بزرگوارى وبر كنارى از شكست وذلت است ، چرا كه هر
گروهى از پذيرش خوارى امتناع ورزيدند خداوند دردها وناكاميشان را
بر مى دارد ، واز خوارى بدورشان مى سازد ، وبه حقيقت رهنمونشان
مى گرداند .
وآنگاه اين شعر را خواند :
از صلح آنچه را مى خواهى مى توانى گرفت ، ولى از نفسهاى جنگ
بيش از يك جرعه را نتوان نوشيد .
صحيفة الحسن ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 125
مساهمون: الشيخ جواد القيومي
ص١٢٥