بر تمام امتها نازش ميكنند من هم آمرزشم را بر اينان واجب كردم خداى تعالى فرمود درين هنگام تو و امتت پذيرفتيد آيه را كه من پيش ازين بر ساير پيامبران و امتهايشان پيشنهاد و عرضه داشتم نپذيرفتند پس سزاوار اين است كه بار سنگين را از دوش امت تو بردارم .
سپس خداى تعالى فرمود : * ( لا يُكَلِّفُ الله نَفْساً إِلَّا وُسْعَها لَها ما كَسَبَتْ وَعَلَيْها مَا اكْتَسَبَتْ ) * خداوند براى هر كس باندازهء قدرت و نيرويش وظيفه تعيين مىكند بر آن نفس است آنچه را انجام دهد از خير و شر .
سپس پيامبرش الهام كرد كه بگويد : * ( رَبَّنا لا تُؤاخِذْنا إِنْ نَسِينا أَوْ أَخْطَأْنا ) * پروردگارا اشتباه و فراموشى را بر ما مگير سپس خداى تعالى فرمود بواسطهء گرامى داشتن تو اى محمّد بر امتهاى پيشين كه بودند هر گاه چيزى را ياد آورى مىشدند و فراموش ميكردند برويشان درهاى عذاب را ميگشودم اين كيفر را از امت تو برداشتم .
سپس رسول خدا فرمود : * ( رَبَّنا وَلا تَحْمِلْ عَلَيْنا إِصْراً كَما حَمَلْتَه عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنا ) * پروردگارا بر ما بار مكن سختى را آنچنان كه بر پيشينيان ما بار كردى يعنى سختىهائى را كه بر دوش امتهاى پيش از امت محمّد بود سپس خداى تعالى فرمود : سختىهائى كه بر دوش امتهاى پيشين بود از گردن امت تو برداشتم و آن سختى اين بود كه كردار كسى از امتها را نپذيرفتم مگر آنكه در جاهائى كه بر ايشان انتخاب كرده بودم انجام دهند ولى براى تو و امتت تمام زمين را پاكيزه و محل سجود قرار دادم اين يكى از سختىها بود كه از دوش امت تو برداشتم .
إرشاد القلوب ( فارسي ) — صفحة 381
مساهمون: الحسن بن محمد الديلمي
ص٣٨١