در باره ى علم انديشه ميكنند فكر آنان مساوى مىشود با ثواب روزه گرفتن و درس دادن آن مساوى عبادت شبهاست ، بواسطه علم خدا پرستش مىشود ، بواسطه علم پيوند خويشاوندى مىشود و حلال و حرام شناخته مىشود ، علم پيشوا و عمل پيرو اوست خدا به خوشبختان الهام مىكند و بدبختان را از آن محروم مىنمايد خوشا به حال آنان كه از بهره ى علم محروم نمىشوند .
و از حضرت رسول صلَّى الله عليه و إله روايت شده كه دانشمند در ميان مردم نادان مانند زنده ايست كه در ميان مردگانست و همانا براى طالب علم تمام موجودات طلب آمرزش ميكنند طلب كنيد علم را كه سبب تقرب بين شما و خداى عز و جل مىشود و همانا طلب علم بر هر مسلمانى واجب است و فرمود هر گاه روز قيامت شود مداد علما با خون شهيدان سنجيده مىشود پس مداد علما برترى پيدا مىكند بر خون شهيدان .
و فرمود عملى براى مرد بعد از به پا داشتن واجبات بهتر از آشتى دادن بين مردم نيست كه نيتش خير است و خير را هم ميگويد و نيز فرموده است كه بر شما باد بحفظ سنت من پس عمل در سنت بهتر است از عمل فراوان در بدعت .
و نيز فرمود كه هر كس عالم را كوچك شمارد مرا كوچك شمرده و هر كس مرا كوچك شمارد كافر است و فرمود از جبرئيل پرسيدم از حال علما گفت اينان چراغهاى امت تواند در دنيا و آخرت خوشا به حال كسى كه ايشان را بشناسد و دوست دارد ايشان را واى
إرشاد القلوب ( فارسي ) — صفحه 393
پدیدآورندگان: الحسن بن محمد الديلمي
ص۳۹۳