بِناصِيَتِها إِنَّ رَبِّي عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ »
پيوسته در ضمانت خداى عز وجل مىباشد تا خداوند او را به جائى كه بوده است برگرداند . وبسند ديگر اين حديث را از أبى حمزه روايت كرده است .
2 - ونيز ابو حمزه ثمالى گويد : بدر خانهء حضرت على بن الحسين عليهما السلام آمدم وهنگامى رسيدم كه آن حضرت از خانه بيرون ميرفت ، پس فرمود : « بسم الله آمنت با لله وتوكلت على الله » سپس فرمود : اى ابا حمزه بنده چون از خانه اش بيرون رود شيطان سر راه او آيد ، پس همين كه « بسم الله » گويد دو فرشتهء ( موكل بر او ) گويند : كفايت شدى ، و همين كه گويد : « آمنت با لله » گويند : راهنمائى شدى ، و چون گويد : « * ( تَوَكَّلْتُ عَلَى الله ) * » گويند : نگهدارى شدى ، وشيطانها از او دور شوند وبرخى از آنها ببرخى گويند : چگونه ما راه داريم به كسى كه راهنمائى وكفايت و نگهدارى شده ، گويد : سپس فرمود : بار خدايا امروز آبروى من از آن تو است ، سپس فرمود : اى ابا حمزه اگر تو مردم را رها كنى آنها تو را رها نكنند ، و اگر تو آنها را ترك گوئى آنها ترا ترك نگويند ، عرضكردم : پس من چه كنم ؟ فرمود : از آبروى خود به آنها بده و آن را براى روز احتياج ونياز خود ذخيره كن .
شرح - مجلسى ( ره ) در آنجا كه حضرت فرموده : « اللهم ان عرضى لك اليوم . . » . يعنى خدايا آبروى من امروز از آن تو است « گويد : يعنى من بخاطر تو متعرض آن كس كه آبرويم را بريزد نشوم يا باينكه او را عفو كنم و يا براى تقيه جواب او را ندهم .
وفيض ( ره ) گويد : يعنى من آبروى خود را بخاطر تو مباح كردم پس اگر غيبت مرا كردند يا ببدى مرا ياد كردند از آنها گذشتم و در عوض اجر آن را در قيامت از تو خواهم ، زيرا تو دستور بعفو و گذشت دادى ، و در حديث وارد شده كه روز قيامت ندا شود : هر كه بر خدا مزدى دارد برخيزد ، پس برنخيزد جز آن كس كه در دنيا گذشت وعفو داشته ، و از پيغمبر ( ص ) حديث شده كه فرمود : آيا