تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 221

مساهمون:

ص٢٢١
6 - حضرت موسى بن جعفر عليهما السلام فرمود : هميشه على بن الحسين عليهما السلام ميفرمود دعاى بعد از رسيدن بلا سود ندارد . توضيح - مجلسى ( ره ) گويد اين روايت حمل شود بر اينكه پيش از آن عادت بدعا كردن نداشته ومقصود از سود نداشتن هم سود كامل است .

باب يقين داشتن ( باجابت ) در حال دعا

1 - حضرت صادق عليه السلام فرمود : هر گاه دعا كردى گمان كن كه حاجتت بر در خانه است . شرح - مجلسى ( ره ) گويد : كلينى ( ره ) گمان را حمل بر يقين كرده وبمعناى يقين دانسته بقرينهء آنچه در حديث ( 1 ) باب آيند بيايد ، و ممكن است حمل بر معناى ظاهر خود آن كه گمان است شود زيرا يقين باجابت مشكل است ، مگر اينكه گفته شود مقصود يقين بوعدهء اجابت باشد كه خدا فرموده است ، در صورتى كه دعاء بشرائطش باشد .

باب اقبال ( ورو آوردن وتوجه ) بدعا

1 - سليمان بن عمرو گويد : شنيدم حضرت صادق عليه اسلام ميفرمود : خداى عز وجل اجابت نكند دعائى كه از روى دل غافل باشد ، پس هر گاه دعا كردى بدل توجه كن و يقين داشته باش كه اجابت شود .