جراحت و قتل و زدن بىنشانه ئى كه در افراد شما باشد به عهده من و من خونبهاى آن را بشما ميپردازم ( امام زخم نشانه دار را از زننده اش بگيريد ) آن مردم گفتند ، هر چه چنين باشد بنفع شما و ما از شما بپرداخت اين جريمه سزاوارتريم ، سپس با يك ديگر صلح كردند و آن كينه از ميان برفت .
12 - امام باقر عليه السّلام فرمود : ( اين غضب ) ( و خشمى كه در وجود شماست ) شراره ئى است شيطانى كه در دل آدميزاد شعله ور مىشود ، و چون كسى از شما خشمگين شود ، چشمانش سرخ شود و رگهاى گردنش ورم كند و شيطان در وجودش در آيد ، پس هر گاه كسى از شما از اين حالت خويش بترسد ، به زمين بچسبد ، زيرا وسوسه شيطان در آن هنگام از او دور شود .
13 - امام صادق عليه السّلام فرمود : غضب دل شخص حكيم را نابود كند ( از اين رو بجاى حكمت از او سفاهت بينند ) و فرمود : هر كس مالك غضب خود نباشد ، مالك عقل خود نخواهد بود .
14 - رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : كسى كه خود را از ريختن آبروى مردم نگهدارد ، خدا در قيامت از [ عيب ] او درگذرد ، و هر كه خشم خود را از مردم باز گيرد ، خداى تبارك و تعالى عذاب روز قيامت را از او باز گيرد .
15 - امام باقر عليه السّلام فرمود : هر كه خشم خود را از مردم باز گيرد ، خدا عذاب روز قيامت
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 415
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٤١٥