او خود را بزرگ دارد و از خويشاوندش دور شود ، و هيچ يك از شما نبايد نسبت به برادرى كه چون مال ندارد ، به او احسان نميكند ، از او دورى كند ، و هيچ يك از شما نبايد از بستن شكست و تنگدستى خويشاوندش به چيزى كه اگر نگهدارد سودش ندهد و اگر از دستش دهد زيانش نرساند غفلت كند ( زيرا گاهى ممكن است خويشاوندى به چيزى احتياج داشته باشد كه نزد او اضافه و بيكار باشد ) .
20 - سليمان بن هلال گويد : به امام صادق عليه السلام عرضكردم : قبيله ئى نسبت به يكديگر احسان كنند و صله رحم نمايند ، فرمود اينست كه اموالشان زياد شود و فزونى گيرند ، و همواره چنين باشند تا از يك ديگر ببرند و چون از هم بريدند ، آن فزونى از ايشان برداشته شود .
21 - رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : گاهى مردمى بدكردارند و نيكوكار نيستند و صله رحم ميكنند ، پس مالشان زياد مىشود و عمرشان دراز ميگردد ، تا چه رسد كه نيكوكار باشند و صله رحم ميكنند ؟
22 - امير المؤمنين صلوات الله عليه فرمود : با ارحام خود بپيونديد اگر چه با سلام كردن باشد ، كه خداى تبارك و تعالى فرمايد : از خدائى كه بنام وى درخواست كنيد و نيز از بريدن خويشاونديها پروا كنيد كه خدا مراقب شماست ، 2 سوره 4 «
23 - صفوان جمال گويد : ميان امام صادق عليه السّلام و عبد الله بن حسن سخنى در گرفت تا بجنجال كشيد و مردم گرد آمدند و شب بود كه با اين وضع از يك ديگر جدا شدند .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 226
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٢٦