داشتن خداست ( يعنى تنزه و بر كناريش از هر نقص و عيبى ) .
11 - جواليقى گويد : از امام صادق ( ع ) پرسيدم گفته خداى عز و جل « سبحان الله » معنيش چيست ؟
فرمود : تنزيه اوست .
12 - ابو هاشم گويد : از امام جواد ( ع ) پرسيدم : معنى خدا يكتاست چيست ؟ فرمود اتفاق همه زبانها بر يكتائى او چنانچه خودش فرمايد : اگر از آنها بپرسى كى آنها را آفريده ؟ محققا ميگويند : خدا .
باب ديگرى كه جزء باب اولست جز اينكه فرق ميان معانى اسماء خدا و اسماء مخلوق را اضافه دارد
1 - جرجانى گويد : شنيدم كه حضرت ابو الحسن عليه السلام ميفرمود : خدا لطيف ، آگاه ، شنوا ، بينا ، يگانه ، يكتا و بىنياز است ، نزاده و زاده نشده و هيچ كس همتاى او نيست ، اگر او چنان باشد كه مشبهه گويند نه خالق از مخلوق شناخته شود و نه آفريننده از آفريده ولى اوست آفريننده ، ميان او و كسى كه جسم و صورتش داده و ايجادش كرده فرق است ، زيرا چيزى مانند او نيست و او مانند چيزى نباشد ، عرضكردم : آرى خدايم قربانت گرداند ولى شما فرموديد او يكتا و بىنياز است و فرموديد چيزى مانند او نيست در صورتى كه خدا يكتا