انقلاب بزرگ عربى يا نهضت شريف حسين بن على
افراد آگاه مىدانند كه آنچه ترك و عرب را با يكديگر متصل مىكرد ، اسلام بود .
زمانى پيش از آمدن تركهاى عثمانى ، شمارى از تركها به خلفاى مسلمين در قصرها و پادگانها خدمت مىكردند . اينان توانستند اعتماد آنان را در بسيارى از ادوار تاريخى در به دست گرفتن فرماندهى و رياست در بسيارى از مراكز و ادارات اسلامى جلب كنند .
در اوائل بخش دوم اين كتاب ، ضمن بحث از روزگار تركهاى عثمانى اشاره كرديم كه آنان يكسره در پى تأسيس و گسترش دولت خود بودند تا آن كه رو به سوى شرق آوردند و بسيارى از پايتختهاى عربى را گشودند . در اين سوى ، مسلمانان از جنگهاى آنان در راه اسلام استقبال كرده ، با سلطان آنان به عنوان خليفهء مسلمين بيعت كردند . « 1 »
در آن بحث اشاره كرديم كه شريف وقت مكه در هنگام فتح اين بلاد توسط عثمانى ، شريف بركات بود كه فرزندش ابونمى را براى تبريك نزد سلطان سليم كه فرماندهى اين سپاه فاتح را در مصر بر عهده داشت ، فرستاد . اين زمانى بود كه كار سلطان سليم در سال 923 در مصر استقرار يافته بود و كليدهاى حرمين در اختيارش قرار داشت .
روشن است كه ارتباط ميان امراى مكه و عثمانى در طول چهار قرن ، گرفتار جزر و
Footnote
( 1 ) . به بخش مربوط به دوران اول عثمانى در همين كتاب مراجعه فرماييد .