جواب : هرگاه در صبح همان روز به خاطرش بيايد ، آن روز را روزه بدارد وقضاى نماز
عشا را هم بكند ، واگر در آن روز به خاطرش نيايد معلوم نيست كه قضاى روزه بر أو واجب
باشد ، هر چند أصل روزه هم مشهور استحباب آن است ، لكن أحوط آن است كه ترك نكند .
177 - سؤال : در كلمه " بحول الله وقوته أقوم واقعد " اظهار همزه متكلم واجب
است ووصل آن مبطل است يا نه ؟
جواب : بلى اظهار واجب است ودور نيست كه مبطل نماز هم باشد .
178 - سؤال : دو نفر ، عبايى مىخرند وعباى يكى از آنها بهتر از ديگرى است
وصاحب عباى بد ، در صدد معاوضه كردن عبا باشد از راه شقاوت ويك دفعه عوض كرده وآن
ديگرى مطلع شده ، پس گرفته وثانيا در سفر ، باز عوض كرده وصاحب عبا ، ملتفت نشده ، تا
سفر ديگر رفت . بعد مطلع شده واسترداد متعذر است . آيا مىتواند در آن نماز كند يا نه ؟
وفرقى هست ما بين اينكه بداند كه عمدا عوض كرده ، يا نداند ودر صورت جهل ، به عمد ، آيا
فرقى ما بين ظن وشك هست يا نه ؟ وهم چنين هرگاه در أصل عوض شدن ، شك داشته باشد
يا ظن داشته ، احكام هر يك را بيان فرمائيد .
جواب : هرگاه علم به هم رساند كه آن شخص عمدا عوض كرده است ودر اين حال ،
اين شخص راضى شود كه اين عباى بد ، در عوض آن باشد باكى نيست واز باب تقاص حق
خود يا اجازه معاوضه آن ، مال أو مىشود ، واما هرگاه معلوم نباشد كه عمدا عوض كرده
است ، نماز كردن در آن ، صورتي ندارد ، مگر آنكه به شاهد حال بداند كه أو راضى است به
تصرف اين در آن ، واما هرگاه علم ندارد به عوض شدن اظهر جواز است ، به دليل أصل
برائت وأحاديث داله بر حليت شبهه موضوع .
179 - سؤال : كسى كه در نماز شك كرده ، مىخواست كه نماز احتياط را بكند ، در
أثناء نماز أصل ونماز احتياط ، حدث أصغر سر زند ، چه صورت دارد ؟
جواب : اظهر در نزد حقير اين است كه نماز صحيح است ، وضو بسازد ونماز احتياط
را بكند .
180 - سؤال : نقل موتى از دهى به دهى ديگر كه امامزاده باشد چه صورت دارد ؟
جواب : مانعى ندارد ، هرگاه امامزاده بزرگوارى باشد .