سورهء قصص
إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ . . . ( آيهء 56 ) . ابو عبد اللّه بن محمد بن عبد اللّه شيرازى با اسناد از سعيد بن مسيّب و او از پدرش روايت مىكند كه چون ابو طالب را مرگ در رسيد رسول اللّه ( ص ) بر بالين او رفت و ابو جهل و عبد اللّه بن ابى اميه را آنجا ديد . حضرت فرمود : عمو لا إله الا الله بگو تا براى شفاعت تو نزد خدا حجتى داشته باشم . ابو جهل و عبد اللّه بن ابى اميه به ابو طالب گفتند آيا از كيش عبد المطلب بر مىگردى ؟ و آن سخنان از سوى پيغمبر ( ص ) و آن دو تن خطاب به ابو طالب تكرار مىگرديد تا بالاخره ابو طالب گفت : من بر آيين عبد المطلبم ، و لا إله الا الله نگفت « 1 » . پيغمبر ( ص ) فرمود براى تو پيوسته طلب آمرزش خواهم كرد مگر آنكه خدا منعم كند تا آيه نازل شد : « پيغمبر ( ص ) و مؤمنان را نشايد كه بهر مشركان طلب آمرزش كنند هر چند خويشاوند نزديك باشند » . و دربارهء ابو طالب آيهء مورد بحث فرود آمد كه « تو هر كه را دوست دارى هدايت نتوانى » . مسلم و بخارى نيز اين روايت را آوردهاند . استاد ابو اسحاق احمد بن محمد بن ابراهيم با اسناد از ابو هريره روايت مىكند كه پيغمبر ( ص ) به عمويش گفت : لا إله الا الله بگو تا روز قيامت بهر تو شهادت دهم . او