به زبان تركى وجود دارد . فريتس ماير نكات اساسى را در باب آن گفته است و ديگر جاى تكرار آن نيست ، به ويژه از آن جهت كه اين اثر در شرح و تفسير انگليسى پالمر نيز در دسترس مىباشد .
نسخههاى خطّى مقصد بسيار متعدد است . به نسخههايى كه استورى در كتاب ادبيات فارسى
) 871 , Ie rutaretilnaisreP (
، ذكر كرده و نسخهء ف . ماير
. s 451 netefirhcseiD
، نسخههاى ذيل را بايد افزود :
نسخهء دانشگاه استانبول برگهء 144 ، برگ 1 - 64 . اين نسخهء قديم و بىگمان از سدههاى 10 - 11 هجرى خورشيدى است .
نسخهء مجلس تهران ، « طباطبايى » 994 ، ص 145 - 202 . از سدهء سيزدهم هجرى . متن اين نسخه عين متن نسخهء خطّى متعلّق به مدرسهء سپهسالار و مورخ به تاريخ 1270 هجرى است .
نسخهء تبريز ، كتابخانهء حاج محمّد نخجوانى .
نسخهء اصفهان ، كتابخانهء دكتر ميناسيان 212 ، صفحات 62 و بعد ، مورّخ 1020 هجرى ، از جمله شامل رسالهاى در باب عشق است كه در مجموعهء ما ديده مىشود .
نسخهء اصفهان ، همانجا 999 ، چند برگى از نسخه خطّى قديم مقصد ، ناتمام در اوّل و در آخر .
نسخهء اصفهان ، همانجا ، 559 . بدون ترديد از سدهء سيزدهم هجرى .
نسخهء تهران ، همانجا ، شمارهء 192 . نسخههاى خطّى مورّخ به تاريخ 1253 هجرى ، مشتمل بر مقصد ، در دنبال آن چندين رسالهء ديگر كه ما نشر كردهايم بدون اينكه جدايى بين آنها نمايان باشد . اين متن در حدّ متوسط و مقلوب است .
تهران ، همانجا ، 139 ، رسالهء ششم .
چاپ سنگى ايرانى ، 1303 هجرى .
رسالههايى كه ما در مجلّد حاضر نشر مىكنيم كموبيش بلا واسطه به شرحى كه خواهيم گفت به مقصد مربوطاند . اين مطلب ، به همراه تجزيه و تحليل نسخههاى خطّى كه اصل و مبناى كار ما بوده است ، موضوع آخرين بخش اين مقدّمه را تشكيل مىدهد .