اللَّهِ وَلَا رَسُولِهِ وَلَا الْمُؤْمِنِينَ وَلِيجَةً وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ) « 1 » .
« آيا گمان كرديد كه به حال خود رها مىشويد در حالى كه خداوند هنوز كسانى را كه از شما جهاد كردند و غير از خدا و رسولش و مؤمنان را محرم اسرار خويش انتخاب نمودند ، از ديگران مشخّص ساخته است ؟ ( بايد آزمون شويد و صفوف از هم جدا گردد ) و خداوند به آنچه عمل مىكنيد آگاه است . »
بدين سان جايز نيست كه مسلمان ، غير از مؤمنين كس ديگرى را محرم اسرار خود قرار دهد ، يعنى ولايت وارداتى و بيگانه از ولايت اصلى را بپذيرد زيرا ولايت اصلى بايد از آن خدا و پيامبرش و مؤمنين باشد ، نه از آن هيچ گروه قومى ، منطقهاى و حزبى مخالف .
ج - برائت از دشمنان
برائت از دشمنان خدا شرط ولايت خدا و رسول اوست ، زيرا قلب انسان نمىتواند حامل دو نوع ولايت و جايگاه دو نوع محبّت متضاد باشد ، و هر انسان هم جز يك قلب بيشتر ندارد .
خداوند مىفرمايد :
( لَا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُولئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُم بِروحٍ مِنْهُ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُولئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ) « 2 » .
« هيچ قومى را كه ايمان به خدا و روز رستاخيز دارند نمىيابى كه با دشمنان خدا
هامش
( 1 ) - سورهء توبه ، آيهء 16 .
( 2 ) - سورهء مجادله ، آيهء 22 .