« خداوند هيچكس را جز به اندازهء توانايىاش تكليف نمىكند . انسان هر كار نيكى انجام دهد براى خود انجام داده و هر كار بدى كند به زيان خود كرده است . »
جهاد يكنوع رويارويى ، و كشمكش با طرف ديگر است ، و بدون شك هر كسى كه وارد ميدان مبارزه شود ، آخرين حدّ توان خود را به كار مىبندد تا پيروز شود . بنابراين بر شخص مؤمن است كه او نيز تمام قدرت خود را به كار اندازد .
ب - قرآن كتاب جهاد است زيرا يك شيوهء فراگير براى زندگى است ، و آن سرشار از قدرت و حكمت و به چالش كشيدن شيوهءهاى جاهلى است . و هنگاميكه مؤمنان مسؤوليت پياده كردن قرآن را به عهده مىگيرند ، به وسيلهء آن با دشمنان به جهاد برمىخيزند ، جهادى بزرگ و فراگير ، جهاد با كلمهء طيّبه ، با كلمهء درهم كوبنده ، با عمل مستمر و بىوقفه ، با آمادگى كامل و با مبارزهء مسلّحانه ، اين جهاد بزرگى است .
از اين بصيرت نكات ذيل را مىآموزيم :
اوّل - ضرورت فراگير بودن ديدگاه مجاهد . مجاهد تنها به يك بعد از ابعاد مبارزه نگاه نمىكند ، بلكه مبارزهء فرهنگى و تبليغاتى ، و در كنار آن مبارزهء سياسى و اجتماعى ، و در كنار آنها مبارزهء نظامى و مسلّحانه با همهء ابعاد خود در برنامههاى مجاهد قرار دارد .
دوم - ضرورت هدايت گرفتن از وحى و استفاده از قرآن كريم در همهء ابعاد مبارزه . اين ضرورت براى آن است كه مجاهد ، حدود و ثغور دين را نشكند و از طريق هدايت ، منحرف نشود .
سوم - چون جهاد داراى ابعاد گوناگون و مختلف است ، پس مؤمن با همهء توان و انرژى خود جهاد مىكند ؛ جهاد با انديشهء منظّم و سيستماتيك و توام با نوآورى و ابتكار در برنامه ريزىها ؛ جهاد با مال و انفاق دارايى
احكام جهاد (فارسى) — صفحة 148
مساهمون: دانش
ص١٤٨