5 - همچنين در صورتى كه عمل عبادى ، متعدد باشد ، تعيين آن واجب نيست ، مانند كسى كه مىخواهد يكى از دو نمازى كه براو در يك زمان واجب شده ( مانند نماز ظهر و عصر ) را ، بجا آورد ، لازم نيست كه يكى از آن دو را بطور مشخص تعيين كند زيرا واجب در نيّت اين است كه سعى وكوشش مكلف به سوى عمل ، منبعث از امر الهى باشد و در واقع ، هم معين ومشخص باشد ، و اين امر متوقف بر تعيين در نيت نيست .
6 - انگيزهء قلبى ومحرّك درونى كه انسان را به قصد امتثال امر خداوند وامىدارد ، ممكن است اين باشد كه او خدا را اهل اطاعت وعبادت شناخته است ، يااينكه او مىخواهد نعمتهاى فراوان و غير قابل شمارش خدا را شكر نمايد ، يااينكه رضاى خدا را كسب كرده و از خشم و غضب او اجتناب ورزد ، يااينكه ثواب بدست آورده و از عقاب الهى بپرهيزد . باهريك از امور فوق ، قصد امتثال وتقرّب و نيت خالص تحقق مىيابد .
7 - نيّت و قصد امتثال در طول مدت اشتغال به عبادت ، بايد استمرار وادامه داشته باشد به گونهاى كه اگر از او بطور ناگهانى پرسيده شود كه چه مىكند ، درجواب متحيّر نماند ، و اگر نيت استمرار نداشته باشد نماز باطل مىشود ، در صورتى كه اجزاى باقيماندهء واجب را به قصد عدم نماز بجا آورده باشد ، وبخاطر زياد شدن ركن يا به جهت از بين رفتن صورت نماز به سبب انجام دادن فعل كثير ، تدارك آن اجزا هم امكان نداشته باشد .
8 - نماز باهمان نيّتى كه با آن افتتاح شده ، صحيح مىباشد .
احكام نماز (فارسى) — صفحة 54
مساهمون: دانش
ص٥٤