اللَّهُمَّ اهْدِني فِيمَنْ هَدَيْتَ ، وَعافِنِي فِيمَنْ عافِيْتَ ، وَتَولَّنِي فِيمَنْ تَوَلَّيْتَ ، وَبَارِكْ لِي فِيمَا أَعْطَيْتَ ، وَقِنِي شَرَّ مَا قَضَيْتَ ، إنَّكَ تَقْضِي وَلَا يُقْضَى عَلَيْكَ ، سُبْحانَكَ رَبَّ الْبَيْتِ ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ ، وَاؤْمِنُ بِكَ ، وَأَتَوَكَّلُ عَلَيْكَ ، وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِكَ يا رَحِيمُ . « 1 » »
تفصيل احكام :
تعريف قنوت
قنوت در لغت به طور مطلق به معناى خضوع وفرمانبردارى وتسليم بودن است ، و به دعا و نماز وپرستش نيز به عنوان مصداقهاى خضوع وتبعيت از خداوند ، قنوت گفته مىشود . امادر اصطلاح فقهى ، قنوت ، دعا به شيوهء خاص و در موقعيت مخصوصى از نماز است .
1 - قنوت عبارت است از دعا كردن با بلند كردن دستهادر مقابل صورت به گونهاى كه كف دستها به طرف آسمان و پشت دستها به سوى زمين باشد ، و در اغلب نمازها بعد از خواندن حمد و سوره و قبل از ركوع ركعت دوم ، انجام مىشود ، و اگر نماز گزار بدون بلند كردن دستها ، دعا بخواند ، ثواب دعا را - ان شاء اللَّه - خواهد داشت .
2 - قنوت در همهء نمازهاى واجب و مستحب ، مستحب است ، و در نمازهاى واجب يوميهاى كه با صداى بلند خوانده مىشود
هامش
( 1 ) - مستدرك الوسائل ، ج 1 ، كتاب الصلاة ، ابواب القنوت ، ص 320 ، باب 16 ، حديث 5 .