حد ركوع و سجده چيست ؟ فرمود :
« تقول : سُبْحانَ رَبِّي الْعَظِيمِ وَبِحَمْدِهِ ثلاثاً في الركوع ، وسُبْحانَ رَبِّي الْأَعْلى وَبِحَمْدِهِ ثلاثاً في السجود ، فمن نقص واحدة نقص ثلث صلاته ، و من نقص اثنتين نقص ثلثيصلاته ، و من لم يسبّح فلا صلاة له » « 1 » .
« در ركوع سه بار سُبْحانَ رَبِّي الْعَظِيمِ وَبِحَمْدِهِ و در سجده سه بار سُبْحانَ رَبِّي الْأَعْلى وَبِحَمْدِهِ مىگويى ، و كسى كه دو تسبيح را كم كند ، دوسوم نمازش را كم كرده است و كسى كه در ركوع و سجود تسبيح نگويد براى او نمازى نيست . »
10 - امام رضا عليه السلام فرمود :
« إنّما جعل التسبيح في الركوع والسجود لعلل ، منها : أن يكون العبد مع خضوعه وخشوعه وتعبّده وتورّعه واستكانته وتذلّله وتواضعه وتقرّبه إلى ربّه ، مقدّساً له ممجِّداً مسبِّحاً معظّماً شاكراً لخالقه ورازقه ، وليستعمل التسبيح والتحميد كما استعمل التكبير والتهليل ، وليشغل قلبه وذهنه بذكر اللَّه ، فلا يذهب به الفكر والأماني إلى غير اللَّه » « 2 » .
« اينكه در ركوع و سجود ، تسبيح قرار داده شده علتهايى دارداز آن جمله اينكه : بندهء خدا با اينكه خضوع ، خشوع ، تعبّد ، تورّع ، تذلل ، زارى ، فروتنى و قصد تقرّب به پروردگارش دارد ، بايد تقديس كننده ، تسبيح كننده ، تعظيم كننده ، تمجيد كننده وشكر كنندهء آفريننده و روزى دهندهاش نيز باشد ، وهمانطور كه تكبير و تهليل ( اللَّهُ أَكْبَرُ وَلَا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ ) مىگويد ، تسبيح وتحميد ( سُبْحانَ اللَّهِ وَالْحَمُدِ للَّهِ ) را نيز به كار ببرد ، ودل وذهنش را به ذكر خدا مشغول دارد تا انديشهها واميدها ، او را به سوى غير خدا نكشاند . »
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 4 ، كتاب الصلاة ، ابواب الركوع ، باب 4 ، حديث 5 .
( 2 ) - همان ، حديث 6 .