شهر نهاوند رسيد و قبلا از خوبى آب و هواى آن آگاه شده بود كه يك ماه در آن شهر ماند .
سپس به مداين برگشت و بقيه آن سال را آنجا ماند و همانجا فرمان حكومت خزيمة بن خازم را براى تمام طبرستان صادر كرد و چون فصل حج فرارسيد در سال يكصد و چهل و چهار براى انجام حج بيرون رفت و در ربذه كه نزديك مدينه است فروآمد [ 470 ] و چون حج گزارد و برگشت باز هم به مدينه نرفت .
در اين سال محمد بن عبد الله بن حسن بن حسن بن على عليه السلام كه ملقب به نفس زكيه بود و بر منصور خروج كرد ، منصور عيسى بن موسى بن على را همراه سوارانى به جنگ او فرستاد و محمد كشته شد رحمت خدا بر او باد ، پس از او برادرش ابراهيم هم خروج كرد و او هم كشته شد رضوان الله عليهم . [ 471 ]
مرگ ابو جعفر منصور
:
در سال يكصد و پنجاه و هشت منصور حج گزارد و در ابطح كنار بئر ميمون فرود آمد همانجا بيمار شد و صبح روز شنبه ششم ذى حجه همان سال درگذشت .
آن سال حج را ابراهيم بن محمد بن يحيى بن محمد بن عبد الله بن عباس با مردم انجام داد . عيسى بن موسى بر جنازه منصور نماز گزارد ، مدت حكومت منصور بيست سال بود و در شصت و سه سالگى درگذشت و در بالاى مكه ( حجون ) دفن شد .
حكومت محمد مهدى
:
[ 472 ] پس از آن روز شنبه هفدهم ذى حجه سال يكصد و پنجاه و هشت
هامش
470 - ربذه : دهكده اى نزديك مدينه ، مدفن ابو ذر غفارى آنجاست در سال 319 آن دهكده را قرمطىها ويران كردند . براى اطلاع بيشتر ، ر . ك ، ياقوت ، معجم البلدان ج 4 ، ص 222 .
471 - براى اطلاع بيشتر از چگونگى قيام و كشته شدن اين دو بزرگوار ، ر . ك ، ابو الفرج اصفهانى - مقاتل الطالبين صفحات 157 و 206 چاپ نجف 1385 هجرى قمرى . ( م )
472 - اين گونه نام و لقب گذاشتن از سوى بنى عباس ، با توجه به روايات نقل شده درباره نام و لقب حضرت حجة بن الحسن ( ع ) قابل دقت و بررسى است . ( م )