هميشه ( 1 ) آن جا باشد ، و خشم گيرد خداى بر او و لعنت كند او را و بجارد ( 2 ) براى او عذابى بزرگ .
( 3 ) ( 4 )
اى آنان كه ايمان آوردهايد چون برويد ( 5 ) در ره خداى ساكنى كنيد ( 6 ) و مگوييد آن را كه بيفگند به شما اسلام نيستى مؤمن مىجويى مال زندگانى نزديكتر بنزديك خدا غنيمتهاست بسيار همچنين بودى شما از اين پيش منّت نهاد [ خداى ] ( 7 ) بر شما ، بر جاى باشيد كه خداى بود به آنچه شما مىكنيد دانا .
راست نباشند نشستگان از مؤمنان نه خداوندان آفت نابينايى و جهاد كنندگان در راه خداى به مالشان و جانشان تفضيل داد خداى جهاد كنندگان را به مالشان و جانشان بر نشستگان پايهاى ، و همه را وعده داد خدا نيكوتر و تفضيل داد [ خداى ] ( 8 ) جهاد كنندگان را بر نشستگان مزدى ( 9 ) بزرگ [ 331 - پ ] .
پايههايى از او و آمرزشى و بخشايشى و بود خداى آمرزنده و بخشاينده .
قوله تعالى : * ( وَما كانَ لِمُؤْمِنٍ ) * - الآية . مفسّران گفتند : آيت در عيّاش بن ابي
هامش
( 1 ) . تب در .
( 2 ) . تب : بجارده ، لت : بيجارد .
( 3 ) . اساس : فثبتوا ، با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها و ضبط قرآن مجيد تصحيح شد .
( 4 ) . اساس : فتثبتوا ، با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها و ضبط قرآن مجيد تصحيح شد .
( 5 ) . لت : به روى .
( 6 ) . مت : بر جاى باشيد .
( 7 ) . اساس : ندارد ، با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها افزوده شد .
( 8 ) . اساس : ندارد ، با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها افزوده شد .
( 9 ) . مت : مژدى .