مفاد اين ابيات هم به فارسى اينست كه :
از محبت ( نسبت به او ) گداختم و فداى او شدم و از دورى او بر بستر افتادم و شنيدم در حالى كه مصاحب ( با ديگرى بود ) تغنى همى كرد .
و فدايش كه غبطه ميخورم ( من چرا ) مصاحب او نبودم و تو دوشيزه باكره چنان كه نويد دادم بجاى گذاشته و اينك آن رشته ( كه ما را بهم مىپيوست ) پاره و پوسيده شد .
درست اين است كه او در سال چهار صد و هشتاد و سه درگذشت .
در جمادى الاخرهء اين سال شريف ابو القاسم علوى دبوسى ، مدرس نظاميه بغداد درگذشت . او مرد فاضل و فصيح بود
.
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحه 158
پدیدآورندگان: ابن الأثير
ص۱۵۸