تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رسائل فقهى ( فارسي ) — صفحة 220

مساهمون:

ص٢٢٠

مادهء بيستم

1 - هر كس حق دارد آزادانه مجامع و جمعيتهاى مسالمت آميز تشكيل دهد . 2 - هيچ كس را نمىتوان مجبور به شركت در اجتماعى كرد .

مادهء بيست و هشتم

هر كس حق دارد برقرارى نظمى را بخواهد كه از لحاظ اجتماعى و بين المللى حقوق و آزادىهايى را كه در اين اعلاميه ذكر گرديده است تأمين كند و آنها را به مورد عمل بگذارد .

مادهء بيست و نهم

1 - هر كس در مقابل آن جامعه اى وظيفه دارد كه رشد آزاد و كامل شخصيت او را ميسّر سازد . 2 - هر كس در اجراى حقوق و استفاده از آزادىهاى خود فقط تابع محدوديتهايى است كه به وسيلهء قانون منحصرا به منظور تأمين شناسايى و مراعات حقوق و آزادىهاى ديگران و براى رعايت مقتضيات صحيح اخلاقى و نظم عمومى و رفاه همگانى در شرايط يك جامعهء دموكراتيك وضع گرديده است .

مشتركات

: 1 - هر دو نظام حقوقى در اين مادهء حياتى كه تساوى همهء انسانها را در مقابل قوانين گوشزد مىكند ، اتفاق نظر دارند . همچنين همهء افراد و گروه‌ها و سازمانها از حق تساوى برخوردارند . مىتوان گفت : اين ماده به صورت يك اصل قضايى مسلم ، از آن موقع كه مردم جوامع حرمت و عظمت قانون را در ارتباط با يكديگر در شئون حياتى ذكر كرده‌اند ، با كمال قاطعيت مطرح است . ولى متأسفانه هنوز يك اصل تباه كننده از طرف اقوياى از انسان و خدا بىخبر مورد تبعيت آنان بوده و تأكيد دارند كه همهء قوانين بشرى حتى محكمترين آنها ، از مقاومت « تار عنكبوتى » تجاوز نكند تا آنان بتوانند همواره بر مبناى تمايلات شخصى و خود محورانهء خويشتن كه ناشى از « من هدف و ديگران وسيله » است ، عمل كنند ! ! 2 - هر دو نظام حقوقى حق رجوع به دادرسى را براى همه تضمين شده مىدانند .
رسائل فقهى ( فارسي ) — صفحة 220 | محمد تقي جعفري