والى كوفه هاشم بن سعيد و حاكم بصره روح بن حاتم و قاضى آن ديار خالد بن طليق بودند .
امير دجله و كسگر و بصره و بحرين و اهواز و فارس و كرمان معلى مولاى مهدى بود .
والى مصر ابراهيم بن صالح بود .
امير افريقا يزيد بن حاتم و والى طبرستان و رويان و گرگان يحيى حرشى بود .
حاكم دماوند و « گمش » فراشه مولاى مهدى و حاكم رى سعد مولاى ديگرش بودند .
احمد بن اسماعيل هاشمى حاكم موصل بود گفته شده او نبوده موسى بن كعب خثعمى بوده . قاضى آن بلاد هم على بن مسهر بن عمير بود .
در آن سال غزاى « صائفه » ( روم ) به عمل نيامد زيرا متاركه جنگ بين طرفين منعقد شده بود .
در آن سال بشار بن برد اعمى ( شاعر بزرگ ايرانى نژاد و عربى زبان ) بتهمت زنديق بودن كشته شد .
در آن سال جراح بن مليح رواسى كه پدر وكيع بود در گذشت .
مبارك بن فضاله و حماد بن سلمه بصرى درگذشتند .
در آن سال عبد الرحمن اموى امير اندلس برادر زاده خود مغيرة بن وليد بن معاوية بن هشام و هذيل بن صميل و سمرة بن جبله را كشت زيرا آنها براى خلع او توطئه چيده و با علا بن حميد متفق شده بودند كه او خبر آنها را داد و بدان وسيله مقرب شد .
سنه صد و شصت و هفت
در آن سال موسى هادى با سپاهى عظيم و وسايل بى مانند كه كسى مثل آنها را فراهم نكرده بود براى جنگ « وندادهرمز » و شروين امير طبرستان بگرگان لشكر كشيد .