او كسى است كه تازيان وى را « مغرور » مىنامند و در بحرين ، روز تاريخى جواثاء كشته شد .
مدت فرمانروائى او تا هنگامى كه خالد بن وليد در حيره بر او تاخت ، هشت ماه بود .
او آخرين پادشاه آل نصر به شمار مىرود .
پس از او پادشاهى ايشان نيز مانند شاهنشاهى ساسانيان در ايران بر افتاد .
هامش
[ ( ) ] بقيه ذيل از صفحه قبل :
هدف ذو يزن در اين ابراز علاقه ، كمك گرفتن وى از خسرو انوشيروان پادشاه ايران بود در برابر سپاه حبشه كه در سال فيل يمن را اشغال كرده و ويرانىهائى به بار آورده بودند .
عمرو بن هند به وى مهلت داد تا هنگام ديدار خود از مدائن فرا رسيد ، آنگاه وى را با خود به مدائن برد و خسرو انوشيروان به وى بار داد و مهربانى نمود .
عمرو مرد دلسنگى بود و در انتقام سختگيرى مىكرد چنان كه وقتى برادرش را كسى از تميم از روى ناشناسى كشت ، قسم خورد كه از بنى تميم صد نفر را بكشد و هنگامى كه بر ايشان در روز واقعهء اوارة و روز
[ ؟ ] دست يافت ، دستور داد آتش افروختند و همه را در آتش افكند و سوزاند .
از اين رو ، وى را محرق ناميدند ، و به خاطر روشن نمودن آتش - كينهتوزى ، مضرم الحجارة خوانده شد .
قابوس بن منذر ( 578 - 581 ) ، يا فتنة العروس ، پس از وفات برادرش ، عمرو بن هند ، در اواخر سلطنت خسرو انوشيروان به حكومت حيره منصوب گرديد .
بقيه ذيل در صفحه بعد